Spartathlon! - i have a dream

Belgen falen in Spartathlon

DE MAIL WAARMEE HET ALLEMAAL BEGON ......   2/10/2008
ALEA IACTA EST of int Dilbeeks : tis van da -Spartathlon Here I come ! 
I have a dream .......

Extreme Vrienden ,
Ben net terug uit Athene.  Ik had de eer “The Ultimate Ultramarathon” te kunnen volgen en ik kan enkel
bevestigen dat al wat je er over leest en hoort nog onderdreven is!

Sportieve waanzin van het allerhoogste nivo.  De lopers/stappers/strompelaars/kreuners die je daar aan het werk ziet
om te proberen binnen de 36 u non-stop van Athene naar Sparta te geraken, verdienen meer dan respect. “Real heroes” van het zeeeeeeeeeeeeer prettig gestoorde soort!  Je kan meer dan genoeg sterke verhalen vinden
over de SPARTATHLON-uitdaging op bovengenoemde sites dus ik zal jullie mijn enthousiaste relaas besparen. 
Echter hierbij toch wat van - de voor mij -  meest opvallende punten .

Via via was ik binnengeraakt bij een ploegje fanatieke Belgische Sparta supporters die er een jaarlijks uitstapje van maken om de Belgen in de race te volgen en waar mogelijk te helpen.  De mannen in dat supportersploegje zelf
vallen vooral op door hun aanstekelijk enthousiasme, hun terreinkennis (Griekenland is 1 enorme verkeerschaos ) en hun kennis van de lokale horeca !   Er waren dit jaar 4 Belgische deelnemers:

*Jef Buteneers - 53 j - 14 de deelname - 1 keer de eindmeet gehaald (loopt marathons in 3u, 100km in 9u15 en heeft al een ontzaglijk aantal 18u, 24u en 250km’s op zijn kerfstok)
* Filip Verdonck - 35 j - 8ste deelname - 4 keer de eindmeet gehaald (2u40 op marathon, 34 min op 10 km, > 210 km op de 24u )
*Rudi vd Berghe 35 j - 1ste deelname - 100 km onder de 10u, had al loodzware trails van > 30 u afgewerkt 
*Luc De jaeghere - 42 j - 1ste deelname - marathon rond de 2u45, 207 km op de 24 u, talrijke trails)

 

VLNR  luc,filip en Jef VOOR de start - toen beweerden ze er nog goed uit te zien !!!! )

Donderdag namiddag : briefing .Toen ik de zaal binnenstapte heb ik meteen Ronny een sms gestuurd .Heb je ooit de film gezien toen de geallieerde legers Dachau binnenstapten ??? Zo zagen de meesten eruit : voor 1 bil van de Ronny had je hier 3 pezige Japanners . 350 deelnemers ,40 tal dames !

Vrijdag 0700 :start aan de Akropolis .Deelnemers moeten doorheen het chaotische en als gek toeterende verkeer van Athene een 20 tal km uit de stad geraken .Hun begeleidingsploegen moeten in een wilde achtervolging
proberen de bus van de organisatie te volgen,wat meestal mislukt. Elke 3 tot 5 km zijn er drankposten ( totaal 75 over de hele route ). Men is zeer strikt : hulp bieden aan je atleet is enkel mogelijk op een 10 tal voorafbepaalde plaatsen .Hulp daarbuiten of zelfs naast je atleet rijden om aan te moedigen kan onmiddellijk uit de race nemen tot gevolg hebben . Wij lukken erin ergens rond de 25 ste km op een post te geraken om onze mannen de eerste keer te zien . Elk van de 75 posten heeft een sluitingstijd ,die in het begin redelijk kort zijn
(43 km bv in 4u10 of zo ) .Wie telaat aankomt moet nummer afgeven en tis einde oefening . Die sluitingstijden zorgen duidelijk voor de nodige stress .En om wat morele steun te zorgen geeft men die sluitingstijd op een bordje aan tesamen met de nog af te leggen afstand naar Sparta ! bv : Elefsina - 22,7 km - 
Closing time 0900 - 224,1 km to go to Sparta !

Bij de marathonafstand zitten onze mannen nog goed met 8 tot 15 minuten voorsprong op sluitingsschema .
Ik geluk erin in de race te sluipen om wat mee te lopen langs het prachtige maar zeer glooiende landschap langs de zee .Heet -temperaturen tussen 30 en 32 gr .Na een paar km ziet een organisator ondergetekende zwartloper ,gelukkig merkte hij niet dat ik met Jef meeliep of die lag eruit .Ik word wel verzocht aan de andere kant van de weg te gaan lopen want pacing is absoluut verboden .Verkeer is gevaarlijk . Jef begint af te zien en loopt met steeds minder voorsprong op sluitingsschema de posten binnen .Hij wil liever alleen lijden en
ik mag wat versnellen en op zoek gaan naar andere Belgen .

Rond km 55 haal ik Luc in met wie nog een 15 km verder loop .Hij loopt heel regelmatig ( en leerde mij hoe je moet pissen zonder te stoppen !!! ...wel opletten van waar de wind komt .... ) Verliest zeer weinig tijd aan de posten -een euvel dat veel deelnemers fataal wordt.

Ik stap uit bij km 70 en wordt opgepikt door de vrolijke vrienden. Op naar Korinthe - 81 km en een belangrijke post waar meestal al 1/3 van de deelnemers moet opgeven of uit de race is gehaald .Philip en Rudi lopen vlot voorbij  met meer dan 30 min voorspong op schema .Luc met meer dan 20 min  .
Einde oefening voor Jef : 2 minuten telaat en uit de race genomen .Hij zweert dat zijn 14 de deelname zijn laatste geweest ( volgens zijn volgvrienden zweert hij dat al elk jaar sinds 1996 )

Vanaf nu worden de gevraagde tussentijden wat milder .... .De avond begint te vallen ,de wegen worden slechter ,de heuvels wat hoger en langer, hoofdlampjes en warmere kledij worden uitgehaald.

Km 110 : Flip heeft Rudi  gelost ( sukkelt met de maag ) maar Flip begint op zijn beurt te klagen over maagkrampen .Maag en darmproblemen blijken duidelijk een van de grootste problemen all over the place te zijn ) niet verwonderlijk als je weet dat die mannekes en vrouwkes er zo'n dikke 25 000 calorien gaan doorjagen .Bevoorrading is  wel goed en overvloedig ( en men  kan vooraf zijn eigen spullekes ook laten klaarzetten op de posten .Wel door de organisatie -niet door eigen begeleiding) Luc blijft de kilometers afmalen zonder al te grote problemen en is opgeklommen van 120 ste naar een 80 ste positie

KM 112 : Flip begint over te geven , maar blijft doorgaan .Schakelt over op snel stappen .

KM 125 : We zijn halfweg  en tis nu rond middernacht/1 u .Koud . Men is 17/18 u bezig .Wat ik op die grote controlepost allemaal kon zien en meemaken tart elke verbeelding . Mijn ervaren volgvrienden kennen ook de wijnbouwer aan de overkant van de post.... .ik zie ze dan ook pas na een uurtje terug ,heel vrolijk en met een extra voorraadje voor onderweg ! De Japanners (in grote getale aanwezig ) hebben er een heus massagehoekske opgezet ,de  algemene medische ploeg heeft hier de handen vol met vooral maagklachten , blaren en morele ondersteuning  . De meesten lopen nog of stappen snel maar sommigen komen al binnengestrompeld zonder nog goed te weten van welke parochie ze zijn .Ik zie er een aantal die allang dood zijn maar het zelf niet willen weten ! Toch een aantal opgaves van mensen die het zelf inzien ,een aantal met wat zachte dwang van de organisatie ,anderen die met de moed der wanhoop opnieuw de nacht ingaan . Had een Engelsman in tranen in de armen die mij bezwoor dat hij tot 300 km per week had getraind maar dat hij toch zo'n pijn had . (Is na kwartiertje rusten en eten doorgegaan maar heeft de beruchte Sangaspas op160 km -zie verder - niet meer gehaald  . We maken ons wat zorgen want Flip had er al moeten zijn . En jawel hoor : een organisatiewagen komt voorgereden met op achterbank onze Flip .Men heeft hem ergens tussen 2  posten  half bewusteloos gevonden .Is volledig leeg gekotst ,hyperventileert ,herkent ons niet meer .Wordt in warme dekens gelgd in afwachting van ambulance die hem zal afvoeren naar Korinthe .Is daar aan infuus gelegd en we hebben hem bleek en slap anderhalve dag later in Sparta teruggezien .Ook hij zegt dat hij dit nooit meer doet ( is ook verleden jaar afgevoerd naar ziekenhuis ) -volgens de volgvrienden zien we hem dus ook volgend jaar weer terug ! Rudi en Luc komen nog altijd goed door .We vertellen hen niet wat er met Flip aan de hand is .

KM 160 : de beruchte Sangaspas .Je leest er meer over in het verhaal hieronder . Is inderdaad iets zeer speciaals .Ik geluk erin opnieuw de controle te verschalken (tis nacht ,de deelnemers liggen uuuuuuren  uit mekaar ,op de controlepostjes zijn de mensen ook al uuuuuuuren aan de slag en moe ) en begin aan de beklimming .Minder afschrikwekkend volgens mij dan soms beschreven ( maar ik had dan ook nog geen 160km in de benen ) maar je moet wel bijzonder goed opletten  want je kan inderdaad hier en daar een ravijn ingeraken.Lopen is totaal onmogelijk : rotsen ,struiken ,pikdonker ( wel lampjes in de struiken maar je hebt absoluut een koplamp + draaglamp nodig ) , zeer stijl .Pad is soms maar 50 cm breed .Afdaling is ook link ,zeer stijl grindpad naar beneden. Lopen mogelijk maar zeer gevaarlijk .Heb er ongeveer 40 minuten over gedaan om boven te geraken en 25 naar beneden . Pad is 3 ,max 4 km lang.En alsof dat nog niet genoeg was  : toen ik eraan begon was er totaal niemand achter mij  ,toen ik halfweg omkeek (niet aan te raden als je hoogtevrees hebt ) zag ik een paar 100 m achter mij een lampje .En ik was nog maar pas boven of ik werd ingehaald door dat lampje .Bleek een Sloveen te zijn die in de jaren 80 /90 een van werelds top ultralopers was . Was 3 maal 2 de in de Spartathlon ( in rond de 26 u ) , beste tijd op 100 km was 6u 45 en had ooit de Sydney/Melbourne race gewonnen  in 6 dagen en 2 u( 1050 km non stop !) Hij deed dit jaar mee voor de fun en dacht er  30tal uur  voor nodig te hebben ..... wat zijn wij  toch miezierige mietjes !

Vanaf Sangaspas geen nieuws meer over Rudi .Later blijkt dat ook hij onwel geworden is ,nog een 10 tal km heeft geprobeerd is maar heeft moeten opgeven toen hij  met diarree en al overgevend aan die Sangas zou moeten beginnen .Rudi komt volgend jaar zeker terug .

Mijn volgploeg beslist dat het tijd is voor een ijskoud dutje in de wagen ergens bij een stopplaats waar zij  een bakker kennen die om 7u warme broodjes heeft . Dus 2/3 uur tussenstop .Vermits Luc ,nog enige belg in de race ,een eigen volgploeg heeft zal dat geen probleem zijn .We zijn nu rond de 190 ste km en 24 u bezig  . Op de controle meld men ons dat de winnaar van de race al 2 uur binnen is in Sparta !
Luc is nu al opgerukt naar de 45 ste plaats en ziet er gezien de omstandigheden nog goed uit .Lopen wordt nu meer en meer afgewisseld met stappen.

Zon komt  op en vanaf 8/9 u zitten we op de lange weg naar Sparta .Temperatuur begint alweer snel op te lopen tot bij de 30 .Gelukkig is er wind .
Vanaf dan zijn we van post naar post gereden  (reken op 40 tot 60 minuten voor de atleten  tussen 2 posten )om  daar telkens Luc aan te moedigen .Daar hij duidelijk zijn krachten goed verdeeld had rukte hij steeds verder op .Schitterend natuurlijk maar daardoor kregen we steeds minder te zien van het slagveld en de drama's die zich in op de achtergrond afspelen (terugrijden is verboden voor volgwagens ) .Maar als je ooit wil zien hoe Pijn eruit ziet kan ik een paar postjes aanbevelen .

Laatste post is op kleine 5 km van Sparta .Nog een laatste aanmoediging voor de Luc ( twijfel of hij nog hoort wat er gezegd wordt ,hij blijft "lopen" maar de blik is wezeloos geworden ) en wij naar de aankomst : standbeeld van Leonidas op einde van een lange nog fors hellende bouvelard .Atleten worden in de laatste 100-en meter begeleid door de lokale jeugd ,strompelen de paar trappen op naar het standbeeld en leggen de hand op de voet van de Leon .Zeer aangrijpend moment voor atleet en begeleiders . Luc eindigde uiteindelijk 29 ste  in 31 u20 ,een onwezenlijk goeie prestatie waarmee hij bij de  absolutetop geraakt van Belgische helden die dit avontuur ooit uitliepen ( en dat zijn er maar 20 over de afgelopen 25 jaar ) De meesten hadden een tijd van rond de 35 uur en meer . Na aankomst worden alle helden meteen afgevoerd naar een EHBO tent .En beste vrienden : de aanblik van die tent alleen al is het tripje waard  !! Blaren als appelen zo groot ,infusen all over the place, stromen tranen van pijn en blijdschap.Luc moest meer dan een uur aan het infuus en kon daarna volstrekt niet meer lopen .Werd in taxi gestopt en .... brabbelde tegen Jef wanneer de inschrijvingen voor de Japanse versie van de Spartatlon begonnen (ook 250 km ,geen bergen maar berucht voor koude en regen) ! Als je echt  rare jongens wil zien ....

Terug naar mezelf en my dream . Ik wou in 2009 deelnemen met de bedoeling het 172 km punt  te halen in 24u  en zodoende een "eeuwig ingangsticket" te halen .In 2010 zou ik dan proberen bij de voetjes van Leon te geraken. Dat plan gaat niet door . Maar daar je in het leven absoluut niet overtuigd moet zijn van je slagen om iets te ondernemen .....wil ik volgend jaar  in 1 keer alles op alles zetten  om op  vrijdag 25/9/2009 om 0700 aan de start te staan in Athene met 1 verschroeiende ambitie : zaterdag 26/9/2009 voor 19.00 in Sparta zijn !  We hebben nog ruim te tijd voor de praktische kanten .Wie interesse heeft om het avontuur mee te maken : laat maar horen !

Morituri te salutant !

All the best !

Marc